ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Εργοθεραπεία είναι η επιστήμη η οποία μέσα από κατάλληλα επιλεγμένες και στοχοκατευθυνόμενες δραστηριότητες αποσκοπεί στη βελτίωση των παραγωγικών δραστηριοτήτων με την ευρεία έννοια του όρου.

Τα ειδικά εργοθεραπευτικά προγράμματα περιλαμβάνουν:

διδασκαλία δραστηριοτήτων καθημερινής ζωής, ανάπτυξη αντιληπτικο-κινητικών δεξιοτήτων, ανάπτυξη δεξιοτήτων παιχνιδιού, προεπαγγελματικών και ψυχαγωγικών δεξιοτήτων.

Αmerican Οccupational Τherapy Αssociation, 1981

Ο Εργοθεραπευτής, έπειτα απο μια λεπτομερή αξιολόγηση του παιδιού, που μπορεί να περιλαμβάνει τη χορήγηση σταθμισμένων ή μη αξιολογητικών εργαλείων, τις κλινικές παρατηρήσεις, το ελεύθερο παιχνίδι και τη συνέντευξη και λήψη ιστορικού απο τους γονείς, σχεδιάζει και θέτει εξατομικευμένους στόχους, σύμφωνα με την ηλικία, το αναπτυξιακό ιστορικό και τις ανάγκες του κάθε παιδιού.

Επίσης, πολύ σημαντικό είναι να αναφέρουμε οτι η Εργοθεραπεία παρεμβαίνει στη πρόληψη εμφάνισης δυσκολιών (πρώιμη παρέμβαση), όταν υπάρχουν ενδείξεις για πιθανές μελλοντικές δυσκολίες.

Οι τομείς παρέμβασης της Παιδιατρικής Εργοθεραπείας είναι:

  • Κινητική ανάπτυξη ( σε αδρό και λεπτό επίπεδο δεξιοτήτων),
  • Λεπτή κινητικότητα και συντονισμός: ικανότητες απαραίτητες για τη γραφή.
  • Αδρή κινητικότητα και συντονισμός: οπτικοκινητική οργάνωση, πλευρίωση, στασικός έλεγχος,αμφίπλευρος συντονισμός, δυναμική-στατική ισορροπία κλπ.
  • Ανάπτυξη γνώσης του εαυτού και χτίσιμο αυτοεκτίμησης και συναισθηματικής ωρίμανσης
  • Γνωστικές δεξιότητες -Αντίληψη: οργάνωση, μνήμη, συγκέντρωση – προσοχή, μίμηση, εκφραστικές – εκτελεστικές ικανότητες, ανάπτυξη ικανοτήτων – δεξιοτήτων – εννοιών,οπτική – ακουστική αντίληψη, προσανατολισμός στο χώρο και στο χρόνο.
  • Κοινωνικές δεξιότητες: βλεμματική επαφή, εγγύτητα, προσαρμογή σε αλλαγές, κανόνες, κοινωνική ανταπόκριση κλπ.
  • Επικοινωνία: λειτουργίες επικοινωνίας, δεξιότητες συζήτησης.
  • Δραστηριότητες καθημερινής ζωής: Ανάπτυξη δραστηριοτήτων απαραίτητων για την αυτοεξυπηρέτηση και αυτονόμηση του παιδιού στην καθημερινότητα.
  • Προσαρμογή του περιβάλλοντος (σπίτι, σχολείο κλπ) ώστε να επιτρέπει τη μέγιστη δυνατή αυτονομία